مهران معمار زاده :
تاریخ تولد وبلاگ ۲۷ ابان ۸۴
تاریخ مرگ وبلاگ ۱۳ اردیبهشت ۸۶
در این یک سال و اندی بی وقفه نوشتم.غرضم اشاعه ان چیزی بود که هماره مشغله ذهنیم بود.دانش و دانستن.ادعایی نداشتم و خود را خوشه چین می دانستم.بی شک نوشته های دوستانم چون کامیار ،سینا ،رضا ،امیر حسین ،حمید ،مهران ،فرزاد،حسین ،سپهر ،شهرام ،محمد رضا ،مهدیه ،نیما ،بابک ،کوروش ،عبدالله ،علی ،یلدا ،الیزابت،مهدی ،فروید ،پاسارگاد ،ارمین ،دیوید ،فواد ،شاهرخ ،سید حسن ،مصطفا ،تن روح ،مهرشاد رضایی ،مانوسی و...و حتا رها که این اواخر اسمم را از سیاهه وبلاگ های مطلوبش حذف کرده بود را می خوانم ولی دیگر هرگز در فضای مجازی نخواهم نوشت.از همه دوستانم خداحافظی می کنم.
و آخرین پست وبلاگ چو ایران نباشد تن من مباد :
عقده superiorityواکنش دفاعی به عقده حقارت (inferiority)است.این عقده فراتر از نارسیسیم است.الفرد ادلر این واژه را وصف کرد.این واکنش دفاعی سبب می شود طرف، دیگران را پایینتر از خود بشمارد.به دیگران هرزه درایی کند ،انان را تحقیر کند،به دیگران توهین کند.لباس انان را مسخره کند.قیافه و هیات او را مسخره کند.ادلر عقده حقارت را هم توضیح داد و در شرح ان عقده ناپلئونی را مطرح کرد.عقده ای که در کوتاه قدان دیده می شود.گاهی این عقده حقارت در سطح وسیعتری است که culture cringeاست.مثلن یک ایرانی به فرانسه می رود و چون احساس حقارت فرهنگی دارد ،فرانسه شیدا می شود و جعفر خان از فرنگ برگشته است می گردد.ادمهایی که عقده حقارت دارند از انطرف عقده برتری نشان می دهند و از انسوی صفات فراوانی را نشان می دهند